Vandaag heb ik dan toch gekookt maar terwijl ik dat bezig was kwam er steeds meer familie dat zou blijven eten. Het is wel normaal hier dat er in het weekend bij familie wordt gegeten maar dat beetje pasta zou nooit genoeg zijn voor iedereen. Gelukkig hebben zij zelf ook nog dingen bij om te eten en wordt mijn zommerkrulletjes in combinatie gegeten met vlees, aardappelen en een tomatensalade.
Wanneer we al even aan tafel zitten begint de lucht donker te worden. De eerst keer dat ik hier zoveel wolken zie en daar blijf het niet bij, het begint zelfs te regenen. Voor het eerst dat ik hier ben regent het.
Rond 4 gingen Rena en ik nog naar Eva om een film te kijken met nog wat vriendinnen.
15 Juli 2010 begint mijn avontuur. Ik ga 11 maanden en een paar weken op uitwisseling in Bolivia. Op deze blog ga ik proberen zoveel mogelijk over mijn belevingen te vertellen.
dinsdag 31 augustus 2010
zondag 29 augustus 2010
28-08-10
Het is weer zaterdag, mijn klasgenoten hebben vandaag een proefexamen van Engels. Dit keer is het wel een echt examen van een paar uur. Meer op het eind van het jaar krijgen ze het echte examen.
Normaal zou ik vandaag zommerkrulletjes klaarmaken maar er is afgesproken geweest dat Rena, vriendinnen en ik naar tuesday zouden gaan.(Zomerkrulletjes is iets wat ik thuis graag eet en is waarschijnlijk niet gekend door iedereen. Het is van die krulletjes pasta met tonijn en wat mayo.) Uiteindelijk gingen we dan toch niet naar tuesday omdat er niet afgesproken was hoe laat etc. We gingen daarom dus Lali afzetten op een verjaardagsfeestje en mama, Rena en ik werden afgezet aan het deel van La Cancha met de kleren. Nu ben ik al 3 keer daar geweest en op 3 verschillende plaatsten en heb nog steeds maar een klein deel gezien.
Rond 7 uur komen we Lalo en Rena tegen met een neef van mijn mama, zijn vrouw en 2 dochtertjes. We lopen nog een uur rond voor een laptop voor Rena maar kopen uiteindelijk een camera voor haar.
Na het winkelen gaan we nog steeds niet naar huis maar naar het huis van die neef. Daar maak ik dan de conclusie dat in de gips zijn populair is. In de laatste 2 weken is er ene van mijn klas met zijn been in de gips, ene met zijn rechterpols en dan nu ook nog eens de been van de zoon van die neef.
Voor het avondeten gaan we met zijn 4 ergens eten uithalen. Rena verteld me daar: 'Dit is de plaats waar ge zeker niet moogt gaan eten, maar nu zijt ge hier toch al langer dan een maand dus het is oke.' Terwijl ze me dit vorige week pas had gezegd.
Normaal zou ik vandaag zommerkrulletjes klaarmaken maar er is afgesproken geweest dat Rena, vriendinnen en ik naar tuesday zouden gaan.(Zomerkrulletjes is iets wat ik thuis graag eet en is waarschijnlijk niet gekend door iedereen. Het is van die krulletjes pasta met tonijn en wat mayo.) Uiteindelijk gingen we dan toch niet naar tuesday omdat er niet afgesproken was hoe laat etc. We gingen daarom dus Lali afzetten op een verjaardagsfeestje en mama, Rena en ik werden afgezet aan het deel van La Cancha met de kleren. Nu ben ik al 3 keer daar geweest en op 3 verschillende plaatsten en heb nog steeds maar een klein deel gezien.
Rond 7 uur komen we Lalo en Rena tegen met een neef van mijn mama, zijn vrouw en 2 dochtertjes. We lopen nog een uur rond voor een laptop voor Rena maar kopen uiteindelijk een camera voor haar.
Na het winkelen gaan we nog steeds niet naar huis maar naar het huis van die neef. Daar maak ik dan de conclusie dat in de gips zijn populair is. In de laatste 2 weken is er ene van mijn klas met zijn been in de gips, ene met zijn rechterpols en dan nu ook nog eens de been van de zoon van die neef.
Voor het avondeten gaan we met zijn 4 ergens eten uithalen. Rena verteld me daar: 'Dit is de plaats waar ge zeker niet moogt gaan eten, maar nu zijt ge hier toch al langer dan een maand dus het is oke.' Terwijl ze me dit vorige week pas had gezegd.
donderdag 26 augustus 2010
26-08-10
Zoals iedere dag ben ik weer juist niet te laat op school. Tijdens aardrijkskunde oefenen een deel een toneelstuk wat dus geen les betekend. Op het einde van de 'les' wordt dit groepje weg gehaald om hun toneelstuk voor een jury te spelen. Ik weet niet precies hoe het allemaal in elkaar zit maar er zijn dus meerdere groepen en er wordt een gekozen dat denk ik voor de school wordt gespeeld. Ook bij Engels heeft ieder 'level' een toneelstuk en om de een of andere reden mag onze groep niet meedoen.
Hier in Bolivia of misschien gewoon mijn school is het de gewoonte om iemand zijn boekentas te pikken en knopen te maken in de riemen van de schouders. Ook nemen ze soms wel eens de pennenzak van iemand en keren deze binnenste buiten, of erger: ze nemen de boekentas en keren deze binnenste buiten. Vandaag was het blijkbaar mijn beurt. Ik liet mijn boekentas even een onbewaakt moment achter en wanneer ik terug kwam waren er knopen in de riemen.
Vandaag had ik ook voor het eerst een hele dag les, ook in de namiddag dus. Ik zou echt een bezigheid moeten zoeken voor tijdens de lessen want dit is niet te doen. Als we al les hebben probeer ik wel mee te volgen maar het is zo vermoeiend om steeds intens te luisteren en dus geef ik het op na nog niet eens een half uurtje. Het erge is dat we dan ook nog op sommige dagen les hebben tot half zes!
Hier in Bolivia of misschien gewoon mijn school is het de gewoonte om iemand zijn boekentas te pikken en knopen te maken in de riemen van de schouders. Ook nemen ze soms wel eens de pennenzak van iemand en keren deze binnenste buiten, of erger: ze nemen de boekentas en keren deze binnenste buiten. Vandaag was het blijkbaar mijn beurt. Ik liet mijn boekentas even een onbewaakt moment achter en wanneer ik terug kwam waren er knopen in de riemen.
Vandaag had ik ook voor het eerst een hele dag les, ook in de namiddag dus. Ik zou echt een bezigheid moeten zoeken voor tijdens de lessen want dit is niet te doen. Als we al les hebben probeer ik wel mee te volgen maar het is zo vermoeiend om steeds intens te luisteren en dus geef ik het op na nog niet eens een half uurtje. Het erge is dat we dan ook nog op sommige dagen les hebben tot half zes!
24-08-10
Deze avond had ik mijn examen van Spaans. In de voormiddag heb ik steeds mijn Spaans proberen te leren. Maar als je in een klas zit dat geen les krijgt, waar de leerkracht steeds met de leerlingen praat en de andere ook lawaai hebben, is het zeer moeilijk om te leren. Wanneer ik 's middags terug thuis ben vraag ik dan ook of ik in de namiddag thuis mag blijven zodat ik kan leren.
Om vijf staan we voor de laatste keer klaar aan ons schooltje voor ons examen. Wanneer we klaar zijn gaan we naar ons geliefd winkeletje, waar we iedere pauze heen gingen en nemen nog snel een foto. Terug in de klas heeft onze leerkracht onze examens al verbeterd en ben ik geslaagd. We namen ook afscheid van onze leerkracht en gingen samen het eind van onze Spaanse lessen vieren in 'de K'ffe'.
Wanneer we willen betalen ontstaat er een mysterie. Wanneer wij zelf alles uitrekenen met kaart komen we een bedrag uit maar als we het via de rekening uitrekende kwamen we iets heel anders uit. Terwijl het beide op een manier klopte... Na een half uur proberen uit te zoeken wat er verkeerd was gaven we heet oop en betaalde maar bij. Ondertussen nog maar met drie staan we buiten te wachten wanneer de bediende naar buiten komt om te zeggen dat er nog steeds geld te weinig is! Een mysterie dat nooit zal worden opgelost.
Om vijf staan we voor de laatste keer klaar aan ons schooltje voor ons examen. Wanneer we klaar zijn gaan we naar ons geliefd winkeletje, waar we iedere pauze heen gingen en nemen nog snel een foto. Terug in de klas heeft onze leerkracht onze examens al verbeterd en ben ik geslaagd. We namen ook afscheid van onze leerkracht en gingen samen het eind van onze Spaanse lessen vieren in 'de K'ffe'.
Wanneer we willen betalen ontstaat er een mysterie. Wanneer wij zelf alles uitrekenen met kaart komen we een bedrag uit maar als we het via de rekening uitrekende kwamen we iets heel anders uit. Terwijl het beide op een manier klopte... Na een half uur proberen uit te zoeken wat er verkeerd was gaven we heet oop en betaalde maar bij. Ondertussen nog maar met drie staan we buiten te wachten wanneer de bediende naar buiten komt om te zeggen dat er nog steeds geld te weinig is! Een mysterie dat nooit zal worden opgelost.
maandag 23 augustus 2010
22-08-10
Ook vandaag doe ik een poging tot leren maar wordt afgeleid door de film 'Bolt' die op mijn iPod staat. Wanneer mijn zusje, broer en papa terug thuis zijn van een voetbal iets hebben ze salteñas mee. Dits is een typisch gerechtje van Bolivia. Het is een soort van broodje gevult met vlees en groenten (neem ik aan). Aangezien ik heb gezegd gehad dat ik typische gerechten van Bolivia wil proberen, ondanks dat er vlees in zit, neem ik zelf ook een broodje. Na het broodje doe ik weer een poging tot leren.
Rond 3 uur gaan we weg, ik vraag aan Rena naar waar en ze weet het niet. Ik vraag aan mijn zusje en zij weet het ook niet... Uiteindelijk kom ik er achter dat we mijn broer gaan uithalen die bij een vriend aan het spelen was en gaan dan verder om middag te eten om half 4. Na het eten gaan Lalo, Lali en Valentina ergens heen terwijl mama, Rena en ik terug naar huis gaan.
Die dag hadden we met AFS mensen afgesproken om te gaan bowlen. Dus om 5 uur staan wij (de uitwisselingsstudenten) klaar terwijl de AFS-vrijwilligers op boliviaanse tijd aankomen wat een half uur later is. We spelen een spel en van de uitwisselingsstudenten win ik met een score van 101. Na het bowlen gaan we nog een pizza eten.
Rond 3 uur gaan we weg, ik vraag aan Rena naar waar en ze weet het niet. Ik vraag aan mijn zusje en zij weet het ook niet... Uiteindelijk kom ik er achter dat we mijn broer gaan uithalen die bij een vriend aan het spelen was en gaan dan verder om middag te eten om half 4. Na het eten gaan Lalo, Lali en Valentina ergens heen terwijl mama, Rena en ik terug naar huis gaan.
Die dag hadden we met AFS mensen afgesproken om te gaan bowlen. Dus om 5 uur staan wij (de uitwisselingsstudenten) klaar terwijl de AFS-vrijwilligers op boliviaanse tijd aankomen wat een half uur later is. We spelen een spel en van de uitwisselingsstudenten win ik met een score van 101. Na het bowlen gaan we nog een pizza eten.
21-08-10
In de voormiddag, wat er nog van overblijft probeer ik mijn Spaans al wat te leren aangezien ik dinsdag er een test van ga hebben.
Rond 5 uur zouden Rena, Lalo en ik naar de winkel gaan mar s'avonds is er een verrassings-afscheidsfeestje thuis voor Rena en ik moet er zijn om te helpen opbouwen. Ik verzin dus maar snel een hoofdpijn en Lalo en Rena gaan winkelen. Het plan was dat zij later rond 9 uur mij zouden ophalen om naar Cartes te gaan. (Cartes is een populair 'cafe' hier.) Terwijl we thuis aan het klaarmaken zijn met een paar vriendinnen beginnen de andere vrienden te komen. Rond 9 uur is er nog te weinig volk om Rena al naar huis te laten komen. Rond 10 uur is wel alles klaar en staan we met zijn allen in stilte te wachten. Wanneer ze thuis komt en naar achter loopt roepen we allen Suprise! en her feest begint.
Op het eind van het feest heeft Rena iets te veel gedronken en gaat ze van het ene moment op het ander in een huilbui en dan een lachbui. Ook worden er 3 pizza's besteld. En ja, 3 was zeker genoeg, deze 3 pizza's hadden zeker een breedte van een 60 cm!
Wanneer het feest gedaan is rond half 2 help ik nog met wat opruimen en ga dan zalig in mijn bed liggen.
Rond 5 uur zouden Rena, Lalo en ik naar de winkel gaan mar s'avonds is er een verrassings-afscheidsfeestje thuis voor Rena en ik moet er zijn om te helpen opbouwen. Ik verzin dus maar snel een hoofdpijn en Lalo en Rena gaan winkelen. Het plan was dat zij later rond 9 uur mij zouden ophalen om naar Cartes te gaan. (Cartes is een populair 'cafe' hier.) Terwijl we thuis aan het klaarmaken zijn met een paar vriendinnen beginnen de andere vrienden te komen. Rond 9 uur is er nog te weinig volk om Rena al naar huis te laten komen. Rond 10 uur is wel alles klaar en staan we met zijn allen in stilte te wachten. Wanneer ze thuis komt en naar achter loopt roepen we allen Suprise! en her feest begint.
Op het eind van het feest heeft Rena iets te veel gedronken en gaat ze van het ene moment op het ander in een huilbui en dan een lachbui. Ook worden er 3 pizza's besteld. En ja, 3 was zeker genoeg, deze 3 pizza's hadden zeker een breedte van een 60 cm!
Wanneer het feest gedaan is rond half 2 help ik nog met wat opruimen en ga dan zalig in mijn bed liggen.
zaterdag 21 augustus 2010
20-08-10
Vandaag gingen we met het 6de jaar naar een van de beste universtiteiten hier in Bolivia. Daar kregen we steeds een 20 minuten uitleg over een bepaalde richting die je daar kan volgen. Zelf vond ik het redelijk saai omdat ik niet kon verstaan wat ze zeiden en ook omdat ik toch niet naar die school ga gaan. Onderweg terug naar school is er een heus proppengevecht onstaan in de bus.
s' Avonds wanneer mijn mama terug is van een AFS-meeting over mijn paspoort, brengen we Lali en Valentina naar onze oma waar ze gaan blijven slapen. We rijden verder en opeens zijn we op de luchthaven, niet gedacht dat ik daaar weer zo snel zou zijn. We halen onze papa op en een vriend die bij hem werkt. De vriend brengen we naar huis en wij gaan verder naar een feest.
s' Avonds wanneer mijn mama terug is van een AFS-meeting over mijn paspoort, brengen we Lali en Valentina naar onze oma waar ze gaan blijven slapen. We rijden verder en opeens zijn we op de luchthaven, niet gedacht dat ik daaar weer zo snel zou zijn. We halen onze papa op en een vriend die bij hem werkt. De vriend brengen we naar huis en wij gaan verder naar een feest.
donderdag 19 augustus 2010
19-08-10
Vandaag werden op school de foto's gemaakt voor in het jaarboek. Wij de uitwisselingsstudenten mochten ook in het boek. Mijn probleem was alleen dat ik last had van een koorstblaasje. Dan mogen we al in dat boek staan en moet ik er zo in..
Tijdens de les Engels moet een deel weg voor hun foto's en hebben we dus geen les. Onze leerkracht verteld wel tegen Eva en mij dat we het hele deel van luisteren uit ons boek moeten kopiëren tegen maandag. Dit zijn minstens 60 pagina's voor en achterkant! Echt wel nutteloos aangezien we toch nooit alles gaan doen en dan gaat dat ook nog eens veel kosten aangezien we dat op school moeten kopiëren.
Tijdens literatuur is het onze beurt voor een groepsfoto en dus hebben we ook weer geen les. Uiteindelijk hebben we in het algemeen maar weinig les, meeste tijd zijn we gewoon aan het praten en prullen.
Wat me ook ontdekt is op school is dat niet alleen de leerlingen een uniform hebben maar ook de leerkrachten. Deze veranderd wel iedere dag van kleur. Vandaag was het zwart met een roos hemd. Er zijn dagen met een fel blauw hemd, bruin en soms gewoon het uniform van de school zoals de leerlingen.
Na mijn Spaanse lessen en eten heb ik tegen mijn mama gezegd dat ik graag eens iets zou willen koken wat we thuis altijd eten. In een weekend gaat dit eens gebeuren maar wanneer precies weet ik nog niet. Ik moet eerst nog op onderzoek naar wat ze hier wel en niet hebben.
Tijdens de les Engels moet een deel weg voor hun foto's en hebben we dus geen les. Onze leerkracht verteld wel tegen Eva en mij dat we het hele deel van luisteren uit ons boek moeten kopiëren tegen maandag. Dit zijn minstens 60 pagina's voor en achterkant! Echt wel nutteloos aangezien we toch nooit alles gaan doen en dan gaat dat ook nog eens veel kosten aangezien we dat op school moeten kopiëren.
Tijdens literatuur is het onze beurt voor een groepsfoto en dus hebben we ook weer geen les. Uiteindelijk hebben we in het algemeen maar weinig les, meeste tijd zijn we gewoon aan het praten en prullen.
Wat me ook ontdekt is op school is dat niet alleen de leerlingen een uniform hebben maar ook de leerkrachten. Deze veranderd wel iedere dag van kleur. Vandaag was het zwart met een roos hemd. Er zijn dagen met een fel blauw hemd, bruin en soms gewoon het uniform van de school zoals de leerlingen.
Na mijn Spaanse lessen en eten heb ik tegen mijn mama gezegd dat ik graag eens iets zou willen koken wat we thuis altijd eten. In een weekend gaat dit eens gebeuren maar wanneer precies weet ik nog niet. Ik moet eerst nog op onderzoek naar wat ze hier wel en niet hebben.
maandag 16 augustus 2010
Urkupiña II
Vandaag heb ik een ander deel van het feest Urkupiña beleeft dit keer wel met mijn familie. 's Morgens om 8 uur word ik wakker gemaakt en we vertrekken een half uurtje later in taxi naar onze oma. We halen haar, de oom, tante en kleinkind dat bij haar woont uit. Van daar verder naar Urkupiña. We wandelen de berg helemaal op en onderweg kan je vanallen miniaturen kopen van iets wat je graag zou willen. Voorwerpen zoals een huisje, auto, geld, paspoort,.. Zelf kocht ik een klein zwart geitje.
Wanneer we boven zijn komt er achter ons een wagen met de maagd maria aan. Er begint een mis die minstens een uur duurd. Na de mis gingen we nog verder naar boven de heuvel op. Daar had je verschillende 'kuilen' waar je stenen van de heuvel moest afslaan. Hoe groter de steen die je eraf sloeg hoe meer geld je zou krijgen.
Wanneer we boven zijn komt er achter ons een wagen met de maagd maria aan. Er begint een mis die minstens een uur duurd. Na de mis gingen we nog verder naar boven de heuvel op. Daar had je verschillende 'kuilen' waar je stenen van de heuvel moest afslaan. Hoe groter de steen die je eraf sloeg hoe meer geld je zou krijgen.
15-08-10
Zalig uitgeslapen en gedoucht gaan we met zijn allen naar 'Country Club' waar we samen gaan voetballen op één van de 3 voetbalvelden die ze hebben. Het is nog maar 11 uur en al veel te warm om te spelen naar mijn zin. Daarom besloten Rena en ik om aan de kant in de schaduw te kijken.
Nadat het 7-5 is voor mama en Valen probeer ik Rena over te halen om toch mee te spelen. We spelen 4 tegen 2 en winnen met 11-9 tegen papa en Lali.
De rest van de dag zitten we rustig thuis en hebben we een bbq met onze opa en de broer van papa die bij opa woont.
Nadat het 7-5 is voor mama en Valen probeer ik Rena over te halen om toch mee te spelen. We spelen 4 tegen 2 en winnen met 11-9 tegen papa en Lali.
De rest van de dag zitten we rustig thuis en hebben we een bbq met onze opa en de broer van papa die bij opa woont.
Urkupiña I
Na een avondje naar Ecla te gaan moesten we de volgende dag om 9 uur bij miss D. zijn van AFS om naar Urkupiña te gaan. Rond half 10 vertrekken we dan eindelijk met zijn allen. (Met zijn allen: De Belgen, Duitsers, Thaïse, Nieuw-Zeelandse en een heel aantal AFS-vrijwilligers.)
Wat is Urkupiña? Het is een feestperiode van een 3tal dagen hier in Cochabamba. Ik kan niet heel de geschiedenis vertellen aangezien ik er maar weinig over kon vinden op internet. Wat wij zouden gaan zien is een parade van allemaal traditionele dansen. Wij met AFS hadden best wel goede plaatsen. We zaten op een hoek waar soms wel eens iets speciaals gebeurde.
Van 10 tot 5 hebben we daar gezeten en gekeken hoe groepen zeer traag al dansend voorbij kwamen. s' Middags aten we een veel te vettige kip met half gebakken frieten en rijst. s' Avonds kregen we van tigo (de tribune waar we onze zitplaatsen van hadden gekocht) gratis flesje drinken en een broodje waarvan ik helaas de naam ben vergeten.
Rond 6 gingen we terug richting het huis van miss D. waar ik mijn mama belde om me te komen halen. Een uur later kwam ze eindelijk opdagen. Wanneer ik doodmoe in de auto stapte kreeg ik te horen dat ik later die avond nog naar een feestje zou gaan. Het was een afscheidsfeestje van de zus van Jessica ( een belgische afser ) die woensdag gaat vertrekken naar België. In plaats van naar het feestje te gaan besluit ik vroeg te gaan slapen.
Wat is Urkupiña? Het is een feestperiode van een 3tal dagen hier in Cochabamba. Ik kan niet heel de geschiedenis vertellen aangezien ik er maar weinig over kon vinden op internet. Wat wij zouden gaan zien is een parade van allemaal traditionele dansen. Wij met AFS hadden best wel goede plaatsen. We zaten op een hoek waar soms wel eens iets speciaals gebeurde.
Van 10 tot 5 hebben we daar gezeten en gekeken hoe groepen zeer traag al dansend voorbij kwamen. s' Middags aten we een veel te vettige kip met half gebakken frieten en rijst. s' Avonds kregen we van tigo (de tribune waar we onze zitplaatsen van hadden gekocht) gratis flesje drinken en een broodje waarvan ik helaas de naam ben vergeten.
Rond 6 gingen we terug richting het huis van miss D. waar ik mijn mama belde om me te komen halen. Een uur later kwam ze eindelijk opdagen. Wanneer ik doodmoe in de auto stapte kreeg ik te horen dat ik later die avond nog naar een feestje zou gaan. Het was een afscheidsfeestje van de zus van Jessica ( een belgische afser ) die woensdag gaat vertrekken naar België. In plaats van naar het feestje te gaan besluit ik vroeg te gaan slapen.
vrijdag 13 augustus 2010
12-08-10
Onze schooldag begint met Aardrijkskunde waar de andere een examen/test hebben. Bij de les Geschiedenis is er weer een test en dit keer moeten Eva en ik meedoen. Ik probeer te vertalen wat op mijn blad staat maar zonder succes. Gelukkig komt er iemand te laat binnen die geen blad heeft en kan ik het mijne afgeven dat nog helemaal blanco is.
Tijdens dezelfde les, voor de test nog, wanneer de leerkracht even weg is wordt er een stoel afgebroken door jongens die aan het spelen zijn. Toen we nog in België waren zeiden ze tegen ons dat we mee verantwoordelijk en volwassen zouden zijn. Dit lijkt me eigenlijk wel zeer onwaarschijnlijk. De jongens hier hebben geen 2 jaar achterstand maar een 4 jaar. Maar niet alleen de jongens ook de meisjes van mijn leeftijd zijn nog steeds kinderlijk. Ze hebben nog steeds schriften van Winnie de Pooh!
Iets wat hier wel leuk is, is dat als iemand jarig is en je begint te zingen voor die op de speelplaats zingt iedereen mee.
Ik ben nog steeds niet zeker van hoe die knutsel les in elkaar zit. Volgens mij moet je gewoon met iets artistiek bezig zijn. Je moet zelf iets meebrengen om te doen wat schilderen, tekenen of breien kan zijn. Ik heb me dus maar bezig gehouden met het overtekenen uit een boek.
Tijdens onze Spaanse les krijgen we te horen dat we op het einde van onze lessen een examen krijgen. Nu weet ik wel niet of het een echt examen is of wat ze hier een examen noemen.
Tijdens dezelfde les, voor de test nog, wanneer de leerkracht even weg is wordt er een stoel afgebroken door jongens die aan het spelen zijn. Toen we nog in België waren zeiden ze tegen ons dat we mee verantwoordelijk en volwassen zouden zijn. Dit lijkt me eigenlijk wel zeer onwaarschijnlijk. De jongens hier hebben geen 2 jaar achterstand maar een 4 jaar. Maar niet alleen de jongens ook de meisjes van mijn leeftijd zijn nog steeds kinderlijk. Ze hebben nog steeds schriften van Winnie de Pooh!
Iets wat hier wel leuk is, is dat als iemand jarig is en je begint te zingen voor die op de speelplaats zingt iedereen mee.
Ik ben nog steeds niet zeker van hoe die knutsel les in elkaar zit. Volgens mij moet je gewoon met iets artistiek bezig zijn. Je moet zelf iets meebrengen om te doen wat schilderen, tekenen of breien kan zijn. Ik heb me dus maar bezig gehouden met het overtekenen uit een boek.
Tijdens onze Spaanse les krijgen we te horen dat we op het einde van onze lessen een examen krijgen. Nu weet ik wel niet of het een echt examen is of wat ze hier een examen noemen.
donderdag 12 augustus 2010
woensdag, 11-08-10
Mijn lessenrooster ziet er dus als volgt uit:
Maandag: Aardrijkskunde, Aardrijkskunde pauze Sociologica, Sociologica pauze Geschiedenis, Engels, Engels en in de namiddag Computer en Fysica
Dinsdag: Literatuur, literatuur pauze Sociologica, sociologica pauze Wiskunde, wiskunde, sociologica en in de namiddag muziek en lo
Woensdag: Wiskunde, Wiskunde pauze Geschiedenis, Geschiedenis pauze sociologica, engels, engels
Donderdag: Aardrijkskunde, Aardrijkskunde pauze Geschiedenis, geschiedenis pauze Engels, engels, literatuur en in de namiddag knutselen en fysica
Vrijdag: Literatuur, literatuur pauze moraal, moraal pauze aardrijkskunde, engels, engels.
's Morgens kom ik al bijna te laat op school. Wanneer ik dan bij wiskunde aankom zie ik dat iedereen al klaar zit voor een 'examen' wat eigenlijk een gewoon test is. Ook Eva en ik krijgen een blad. Het enige wat ik zou kunnen is mijn naam, ik vond het dan maar een verspilling van papier en laat ook dat open. De rest van de dag verloopt weer rustig en na engels moeten Eva en ik nog eens gaan praten over ons boek van engels. Dit is een boek van over de 300 pg's en ze verwachten dat wij dit ook hebben. Het is te duur om te kopen en dus moeten we iedere keer aan de leerkracht vragen wat we de volgende les gaan doen zodat we dat kunnen kopiëren.
Voor het eerst deze week heb ik geen les in de namiddag. We gaan een nieuwe rugzak voor me kopen aangezien de ritsen van de mijne het begeven hebben. Helaas kennen ze hier in Bolivia geen Eastpack maar wel Totto, zoals iedereen thuis een Eastpack heeft, heeft iedereen hier een Totto. We gaan ook opnieuw naar Correo om brieven te kunnen posten. Wat ik niet begrijp is dat een brief met expres, die duurder is, evenveel tijd doet om thuis te geraken dan ene zonder.
Tijdens onze traditionele pauze van Spaanse les waar we naar een klein winkeltje gaan op de straat, zie ik voor de 3de keer een kolibrie. En nu we het toch over aantallen hebben: ik heb hier nog maar 4 fietsers gezien en 2 bosbranden. Het is hier blijkbaar het seizoen ervoor en dan kan je op de bergen af en toe wel eens een bosbrand zien waar niemand iets aan doet.
Maandag: Aardrijkskunde, Aardrijkskunde pauze Sociologica, Sociologica pauze Geschiedenis, Engels, Engels en in de namiddag Computer en Fysica
Dinsdag: Literatuur, literatuur pauze Sociologica, sociologica pauze Wiskunde, wiskunde, sociologica en in de namiddag muziek en lo
Woensdag: Wiskunde, Wiskunde pauze Geschiedenis, Geschiedenis pauze sociologica, engels, engels
Donderdag: Aardrijkskunde, Aardrijkskunde pauze Geschiedenis, geschiedenis pauze Engels, engels, literatuur en in de namiddag knutselen en fysica
Vrijdag: Literatuur, literatuur pauze moraal, moraal pauze aardrijkskunde, engels, engels.
's Morgens kom ik al bijna te laat op school. Wanneer ik dan bij wiskunde aankom zie ik dat iedereen al klaar zit voor een 'examen' wat eigenlijk een gewoon test is. Ook Eva en ik krijgen een blad. Het enige wat ik zou kunnen is mijn naam, ik vond het dan maar een verspilling van papier en laat ook dat open. De rest van de dag verloopt weer rustig en na engels moeten Eva en ik nog eens gaan praten over ons boek van engels. Dit is een boek van over de 300 pg's en ze verwachten dat wij dit ook hebben. Het is te duur om te kopen en dus moeten we iedere keer aan de leerkracht vragen wat we de volgende les gaan doen zodat we dat kunnen kopiëren.
Voor het eerst deze week heb ik geen les in de namiddag. We gaan een nieuwe rugzak voor me kopen aangezien de ritsen van de mijne het begeven hebben. Helaas kennen ze hier in Bolivia geen Eastpack maar wel Totto, zoals iedereen thuis een Eastpack heeft, heeft iedereen hier een Totto. We gaan ook opnieuw naar Correo om brieven te kunnen posten. Wat ik niet begrijp is dat een brief met expres, die duurder is, evenveel tijd doet om thuis te geraken dan ene zonder.
Tijdens onze traditionele pauze van Spaanse les waar we naar een klein winkeltje gaan op de straat, zie ik voor de 3de keer een kolibrie. En nu we het toch over aantallen hebben: ik heb hier nog maar 4 fietsers gezien en 2 bosbranden. Het is hier blijkbaar het seizoen ervoor en dan kan je op de bergen af en toe wel eens een bosbrand zien waar niemand iets aan doet.
maandag 9 augustus 2010
6,7,8-08-2010
4 dagen rust gehad en niet veel gedaan. De vrijdag avond was er een verjaardagsfeest van de mama van een goede vriendin van mijn zus. Op het einde hadden veel mensen te veel gedronken en rond half 4 lig ik dan eindelijk in mijn bed.
Ook zaterdag is snel omgegaan. We zijn allen pas rond de middag op en gaan dan bij andere vrienden van de familie middag eten. Daar maak ik met een van de mensen een deal dat ik niet meer zo verlegen mag zijn. Nog geen idee hoe ik dat ga doen maar ik heb nog meer dan 10 maanden de tijd daarvoor. In de avond moeten we naar een ander verjaardagsfeest maar dit keer duurde het niet zo lang.
De zondag begon heel normaal totdat ik het nieuws van thuis hoor. Frodo, onze hond thuis is gestorven door een epilepsie aanval. Hij was 2 jaar, 11 maanden en 3 dagen oud. Mijn dag ging veel te traag voorbij en ik wilde niks anders dan alleen zijn met mijn muziek. Onze opa die langs ons woont kwam in de middag bij ons eten en maakt een grap dat voor mij veel te vroeg is. Hij zei dat ik hier maar ergens een hond moest nemen van de straat. Er zijn er toch te veel.
Ik vrees voor wat nog moet komen. Nu kan ik het wel al verwerken maar ik denk dat ik het pas echt ga beseffen wanneer ik terug thuis ben..
Ook zaterdag is snel omgegaan. We zijn allen pas rond de middag op en gaan dan bij andere vrienden van de familie middag eten. Daar maak ik met een van de mensen een deal dat ik niet meer zo verlegen mag zijn. Nog geen idee hoe ik dat ga doen maar ik heb nog meer dan 10 maanden de tijd daarvoor. In de avond moeten we naar een ander verjaardagsfeest maar dit keer duurde het niet zo lang.
De zondag begon heel normaal totdat ik het nieuws van thuis hoor. Frodo, onze hond thuis is gestorven door een epilepsie aanval. Hij was 2 jaar, 11 maanden en 3 dagen oud. Mijn dag ging veel te traag voorbij en ik wilde niks anders dan alleen zijn met mijn muziek. Onze opa die langs ons woont kwam in de middag bij ons eten en maakt een grap dat voor mij veel te vroeg is. Hij zei dat ik hier maar ergens een hond moest nemen van de straat. Er zijn er toch te veel.
Ik vrees voor wat nog moet komen. Nu kan ik het wel al verwerken maar ik denk dat ik het pas echt ga beseffen wanneer ik terug thuis ben..
vrijdag 6 augustus 2010
5-08-2010
Vandaag is dus geen school omdat het een soort feestdag is. Aangezien Rena trommel speelt in de schoolband moet zij rond 10 gaan meedoen met de parade in het centrum. Het is een parade van alle scholen hier in Cochabamba.
Rond 11 uur ben ik aan de poort van La Redo waar we met de Belgen hadden afgesproken om naar El Christo te gaan. Uiteindelijk waren we dan toch maar met 4 van de 8 en waren er ook nog 2 andere mensen die op uitwisseling hier zijn. Een was van Thailand en de ander was van Nieuw-Zeeland. We kruipen weer met 6 in een taxi richting El Christo. Als je daar boven aankomt is er niet echt veel te beleven. Ik denk dat als men er al heen gaat is het voor 1 foto met het beeld en voor de rest genieten van het uitzicht op Cochabamba.
Wanneer we weer onder aankwamen zijn we iets gaan eten in een Italiaans restaurant en naderhand een ijsje in het cine center.
Wanneer mijn familie me komt uithalen gaan we nog snel naar de winkel om eindelijk een gsm voor mij te kopen. Om 7 uur hadden we weer afgesproken met de belgen, duitsers en een paar afs begeleiders om naar de parade te gaan. Na een uurtje beginnen we het wat saai te vinden en gaan we richting een cafe. Nu bleek dat dat cafe toch wel een half uur wandelen was. Nadat we er iets gedroken hadden gingen we naar de opening van een nieuw cafe wat zorgde voor een geweldige afsluiter van de dag.
Rond 11 uur ben ik aan de poort van La Redo waar we met de Belgen hadden afgesproken om naar El Christo te gaan. Uiteindelijk waren we dan toch maar met 4 van de 8 en waren er ook nog 2 andere mensen die op uitwisseling hier zijn. Een was van Thailand en de ander was van Nieuw-Zeeland. We kruipen weer met 6 in een taxi richting El Christo. Als je daar boven aankomt is er niet echt veel te beleven. Ik denk dat als men er al heen gaat is het voor 1 foto met het beeld en voor de rest genieten van het uitzicht op Cochabamba.
Wanneer we weer onder aankwamen zijn we iets gaan eten in een Italiaans restaurant en naderhand een ijsje in het cine center.
Wanneer mijn familie me komt uithalen gaan we nog snel naar de winkel om eindelijk een gsm voor mij te kopen. Om 7 uur hadden we weer afgesproken met de belgen, duitsers en een paar afs begeleiders om naar de parade te gaan. Na een uurtje beginnen we het wat saai te vinden en gaan we richting een cafe. Nu bleek dat dat cafe toch wel een half uur wandelen was. Nadat we er iets gedroken hadden gingen we naar de opening van een nieuw cafe wat zorgde voor een geweldige afsluiter van de dag.
2,3,4-08-2010
Maandag
Nog voor de Spaanse les begint gaan we ergens heen. Nu bleek dat we een klaslokaal hebben gekregen van de school 2 straten verder. ook zijn er 2 mensen van AFS aanwezig om te zeggen dat er morgen een AFS-meeting is waar we onze begeleider zullen aangewezen krijgen.
Dinsdag
Rustige schooldag en in de namiddag moet ik weer naar school voor muziek en lo. Bij muziek word er eerst het volkslied gezongen. 2 maal zelfs, ene keer al zittend en de andere al staand. Na het zingen van een aantal liedjes worden de blokfluiten boven gehaald. Op muziek beginnen ze alleen samen te spelen wat enorm vals klinkt. Na een paar liedjes haalt de leerkracht haar accordion boven! Na muziek hadden we dus lo en we gingen leren hoe te marcheren voor de parade van morgen op school.
Na de Spaanse les gingen wij, de belgen, samen naar de AFS-meeting. De bedoeling was om met zijn allen in 1 taxi te kruipen. Eerst waren we met 7 en er zou nog iemand bijkomen die niet op de les was. Na gebeld te hebben naar haar zij ze dat ze rechtstreeks van thuis zou gaan. Dus toen waren we nog met 7. Een paar minuutjes later stopt de mama van iemand en moet zij eerst nog een broek gaan kopen. Toen waren we nog met 6. Met zijn zessen kruipen we dus in die taxi, 4 achter en 2 voor. Na samen eerst nog een pizza gegeten te hebben gaan we naar de meeting en krijgen onze begeleider.
Woensdag
Onze dag op school begint dus met een parade. Aangezien ik en Eva, de andere afs-er in mijn klas, het marcheren de vorige dag hebben gemist door onze Spaanse les stond ik er wat onwetend bij. Na de parade op school hebben we de rest van de voormiddag gewoon weer les.
Wanneer we bij de Spaanse les aankomen is op de school een soort feest bezig en is ons lokaal op slot. We besluiten om dan maar te gaan wandelen naar een park. Bij het park aangekomen is het gesloten. We wandelen dus maar terug richting de school en gaan dan verder naar een pleintje. Daar proberen we eerst les te hebben maar dat gaat niet door gebrek aan licht. We speelde dus maar een spel.
Nog voor de Spaanse les begint gaan we ergens heen. Nu bleek dat we een klaslokaal hebben gekregen van de school 2 straten verder. ook zijn er 2 mensen van AFS aanwezig om te zeggen dat er morgen een AFS-meeting is waar we onze begeleider zullen aangewezen krijgen.
Dinsdag
Rustige schooldag en in de namiddag moet ik weer naar school voor muziek en lo. Bij muziek word er eerst het volkslied gezongen. 2 maal zelfs, ene keer al zittend en de andere al staand. Na het zingen van een aantal liedjes worden de blokfluiten boven gehaald. Op muziek beginnen ze alleen samen te spelen wat enorm vals klinkt. Na een paar liedjes haalt de leerkracht haar accordion boven! Na muziek hadden we dus lo en we gingen leren hoe te marcheren voor de parade van morgen op school.
Na de Spaanse les gingen wij, de belgen, samen naar de AFS-meeting. De bedoeling was om met zijn allen in 1 taxi te kruipen. Eerst waren we met 7 en er zou nog iemand bijkomen die niet op de les was. Na gebeld te hebben naar haar zij ze dat ze rechtstreeks van thuis zou gaan. Dus toen waren we nog met 7. Een paar minuutjes later stopt de mama van iemand en moet zij eerst nog een broek gaan kopen. Toen waren we nog met 6. Met zijn zessen kruipen we dus in die taxi, 4 achter en 2 voor. Na samen eerst nog een pizza gegeten te hebben gaan we naar de meeting en krijgen onze begeleider.
Woensdag
Onze dag op school begint dus met een parade. Aangezien ik en Eva, de andere afs-er in mijn klas, het marcheren de vorige dag hebben gemist door onze Spaanse les stond ik er wat onwetend bij. Na de parade op school hebben we de rest van de voormiddag gewoon weer les.
Wanneer we bij de Spaanse les aankomen is op de school een soort feest bezig en is ons lokaal op slot. We besluiten om dan maar te gaan wandelen naar een park. Bij het park aangekomen is het gesloten. We wandelen dus maar terug richting de school en gaan dan verder naar een pleintje. Daar proberen we eerst les te hebben maar dat gaat niet door gebrek aan licht. We speelde dus maar een spel.
zondag 1 augustus 2010
31-07-10
Na het een feestje van gisteren hebben we geslapen tot half 10. De dag verloopt ook weer rustig en in de middag vragen ze wat ik graag zou willen doen omdat er niks op de planning staat. Zelf wilde ik nog eens graag naar correo gaan om nog wat cadeautjes voor mij en thuis te kopen.
Wanneer we vertrokken gingen we niet richting correo dus ik was wat in de war. We gingen eerst naar een bank voor mijn papa. En terwijl we bijna een ijssalon voorbij rijden was ik aan het denken dat ik hier nog geen ijs heb gehad. En rarara we stoppen opeens en langs ons is er een ander ijssalon. Er waren echt een 20tal soorten ijs. Ik heb deze keer voor Oreo ijs gekozen.
Terwijl we ons ijsje aan het eten zijn gaan we naar ‘coutry club’ waar mijn familie lid van is. Je kan daar van alles doen zoals zwemmen, tennis, paardrijden, voetbal, fitness. ‘Country club’ is gelegen bij het Laguna Alalay meer. Dit is een groot meer en aan de overkant heb je weer een geweldig uitzicht. Helaas was ik mijn camera vergeten. We bleven echter niet lang daar, papa moest even iets betalen.
Daarna gingen we wel richting Correo waar ik super koopjes heb gedaan. Een aantal cadeautjes voor thuis waar ik niks over ga vertellen en voor mezelf een mooie houten ring voor maar 30 eurocent, een houten armband voor maar 1 euro, een leren pennenzak voor 3,5 euro en nog een tas voor 3 euro. Mijn papa heeft dan nog een dvd voor mij gekocht (kopie uiteraard).
Onderweg naar huis nemen we de schoonbroer van mijn papa mee. Hij kan vrij goed Engels wat het mij iets makkelijker maakt. Later maakt hij een complimentje over mijn blond haar en mijn blauwe ogen. Hij is echter niet de eerste die merkt hoe blond ik ben en hoe fel ik hier opval.
Wanneer we vertrokken gingen we niet richting correo dus ik was wat in de war. We gingen eerst naar een bank voor mijn papa. En terwijl we bijna een ijssalon voorbij rijden was ik aan het denken dat ik hier nog geen ijs heb gehad. En rarara we stoppen opeens en langs ons is er een ander ijssalon. Er waren echt een 20tal soorten ijs. Ik heb deze keer voor Oreo ijs gekozen.
Terwijl we ons ijsje aan het eten zijn gaan we naar ‘coutry club’ waar mijn familie lid van is. Je kan daar van alles doen zoals zwemmen, tennis, paardrijden, voetbal, fitness. ‘Country club’ is gelegen bij het Laguna Alalay meer. Dit is een groot meer en aan de overkant heb je weer een geweldig uitzicht. Helaas was ik mijn camera vergeten. We bleven echter niet lang daar, papa moest even iets betalen.
Daarna gingen we wel richting Correo waar ik super koopjes heb gedaan. Een aantal cadeautjes voor thuis waar ik niks over ga vertellen en voor mezelf een mooie houten ring voor maar 30 eurocent, een houten armband voor maar 1 euro, een leren pennenzak voor 3,5 euro en nog een tas voor 3 euro. Mijn papa heeft dan nog een dvd voor mij gekocht (kopie uiteraard).
Onderweg naar huis nemen we de schoonbroer van mijn papa mee. Hij kan vrij goed Engels wat het mij iets makkelijker maakt. Later maakt hij een complimentje over mijn blond haar en mijn blauwe ogen. Hij is echter niet de eerste die merkt hoe blond ik ben en hoe fel ik hier opval.
Abonneren op:
Reacties (Atom)