Dag 2 op unif.

Op mijn 2de ‘schooldag’ was ik al bijna in het verkeerde lokaal. Samen zat ik met het meisje (dat me naar het juiste lokaal had gebracht) te wachten op de docent die 3 kwartier te laat aankwam. Toen was hij een 3 kwartier bezig met het uitleggen van een opdracht. En daarna gebeurde iets wat ik absoluut niet verwacht had. Hij kwam naar me toe en vroeg of ik de uitwisselingstudent was ( wat eigenlijk heel logish was aangezien ik de enige blonde blanke was in heel dat lokaal). Dat vond ik nog niet zo erg maar daarna zei hij voor heel de klas wie ik was en moest ik mezelf ook nog eens voorstellen. Iedereen keek naar mij en daarna kreeg ik ook nog eens een applaus..


Mijn bezigheid als de les wat minder interessant is.

Mijn eerste werkelijke dag op het unif.

Donderdag was er dan weer terug les. Om kwart voor 7 maar de dag ervoor was Lolita (mijn nicht) jarig en haar feestje was bij ons thuis. Toen we samen afscheid namen van de laatste vrienden kwam de zus van Lolita naar onder gewandeld van haar auto met het nieuws dat er in de auto was ingebroken. Het raam aan de rechterkant was ingeslagen, het stuur, en het dashbord was helemaal weg, ze hadden het kastje rechts ook opengebroken, zelfs onder de motorkap hadden ze dingen weggenomen. Rond 2 uur was de auto opgehaald en was iedereen weg zodat ik kon gaan slapen. Uiteraard wel met het idee dat ik niet naar de eerste les zou gaan.

Om half 11 had ik mijn volgende les. We hadden het over de hersenen en waar bepaalde delen voor dienen. Zeer interessant en fijn om te weten.

Na een aantal uur thuis te zitten had ik om 6 uur mijn volgende les. Deze was helaas wat minder interessant. Het ging over Plato en Aristotoles, maar filosofie is nooit echt mijn ding geweest.

Mijn zogezegde eerste dag op het unif.

Het eerste gedacht toch mijn wekker af ging was: ‘Nee.....’ en toen ik naar mijn horloge keek om te zien of ik mijn wekker niet had verkeerd gezet: ‘Nee............!’ Het was half 6 en nog steeds donker buiten. Ik bleef nog een kwartiertje in bed om wakker te worden. Om 20 na 6 was ik helemaal klaar met nog steeds kleine oogjes die verlangde naar een bed. Om kwart voor 7 zou mijn les beginnen maar de bus waar ik in zat reed zo langszaam dat ik al vreesde om te laat te komen voor mijn eerste les. Toen ik aankwam was het al 10 voor maar de poort was om een of andere reden nog steedds gesloten, wat goed uitkwam voor mij. Na een kwartier langer aan de poort te staan vond ik het maar raar vinden dat de poort nog steeds dicht was. Ik begon ook rond me te horen dat er wellicht geen school was dus na 3 kwartier wachten ging ik dan toch naar huis. Het eerste wat ik deed toen ik terug thuis was, was in bed gaan liggen en 2 uurtjes slapen.

Een Boliviaans carnaval in Oruro

Na een heel getaffel met AFS om toestemming te krijgen om naar Oruro te gaan voor carnaval, stonden we vrijdag, 4maart, klaar om te vertrekken. Waarom wilde wij (de belgen van Cochabamba) naar Oruro gaan voor carnaval? Omdat Oruro de meest traditionele en meest bekende carnaval heeft van heel Bolivia. Uiteraard zoals ik met de driestedentocht al heb gezegd, er zijn altijd problemen.
Zoals vele van jullie wel weten kan ik soms wat vergeetachtig zijn maar dit keer was ik het niet alleen. Toen we bij de controle kwamen moesten we onze papieren laten zien of ons paspoort. Vele van ons hadden misschien geen paspoort maar we hadden we een papiertje dat zei dat ons paspoort in behandeling was. Dus wat was is vergeten, dat papiertje. Iemand anders had dat papiertje niet gekregen en dan was er nog iemand die wel zijn paspoort had, maar die het niet had meegenomen. Met veel geluk mochten we dan toch door en moesten we de volgende week woensdag naar de migration gaan.
's Avonds stonden we aan de terminal van Oruro en gingen we onze rugzakken dumpen in het hotel om daarna een wandeling te maken en een deel van het parcour te leren kennen. Carnaval is hier in Bolivia namelijk typische dansen met veel water. Terwijl we de straten doorgingen kwamen we vele kraampjes tegen met eten, drinken, fel gekleurde pruiken, etc. Wat we ook veel tegen kwamen was een witte drank die we nog nergens anders hadden gezien. Onze nieuwsgierigheid nam toe en na de zoveelste kraam gingen we het toch eens proeven. Het heette 'Leche de Tigre' en bestaat uit: Gecondenseerde melk die tot koken werd gebracht met Singani wat een boliviaanse drank is. Van onze 2 begeleiders kregen we te horen dat het een typisch drank is van Oruro.

De volgende dag stonden we rond 10 uur klaar om te ontbijten en onmiddelijk door te gaan naar onze zitplaatsten. Zoals ik eerder al heb gezegd is carnaval hier ook met water, ze hebben hier zelfs van die leuke schuimspuitbussen en van het een kwam het ander en opeens was er een serieuze oorlog van schuim op onze tribunes. Ons haar, gezichten en pocho's zagen helemaal wit maar we vonden het dus niet erg want het was carnaval! De sfeer zat er goed in en we genoten van de vele typische dansen die voorbij kwamen. Maar de dans die het meeste succes had was de Caporales! Dit is een geweldige dans om te zien, het is een zeer krachtige en passievolle dans die je energie geeft om gewoon te zien.
Van 's morgens tot 's avonds zaten we daar de dansers aan te moedigen totdat er bij de tribunes langs ons een serieus gevecht onstond. Zonder twijfel de schuld van teveel drinken. Het gevecht liep zo uit de hand dat 1 van de 2 zelfs bewusteloos op de grond lag. Hij werd weggedragen maar de ander gaf niet op ondanks zijn wondes te toch wel fel bloedde. Hij moest ook weg gesleurd worden omdat praten niet hielp. Maar de sfeer kwam al weer snel terug en we gaven weer alles wat we hadden. Helaas waren onze 2 begeleiders moe en gingen we een paar uurtjes rusten in het hotel om weer op te staan om 5 uur 's morgens. We gingen naar de 'Lalva'. Dit is een plaats waar het feest van carnaval word verder gezet met een aantal bandjes die volop muziek spelen en heel het volk aan het dansen is totdat de zon hoog in de hemel staat. Wij zelfs stonden vrij hoog op de treden en zagen daardoor de eerste zonnestralen die over de bergen kwamen in de verte.
Toen we terugkeerde naar ons hotel om onze spullen in te pakken zagen we dat het vele drinken toch zijn tol had geeïst. Tientalle mensen lagen op straat hun roes aan het uitslapen ofwel waren ze gewoon bewusteloos van het drinken. Rond kwart na 11 zondag keerde na een geslaagd weekend terug naar Cochabamba.

Helaas kan ik geen foto's laten zien, mijn camera is in het water gevallen op de laatste dag van de driestedentocht en heeft het dan toch begeven na een paar dagen half te werken.