21-07-10

Vandaag is mijn broertje jarig, hij wordt 10 en dit is de eerste keer voor hem dat hij geen school heeft op zijn verjaardag. Dat betekend dus dat er vrienden gaan langskomen. Terwijl we lasagne aan het klaarmaken zijn komen een voor een de vriendjes, oma en opa langs. Aangezien ik geen lasagne eet krijg ik kip met veel te veel aardappelen naar mijn zin en wat groenten. Na het eten wordt er onmiddellijk da koek gepakt. Eerlijk gezegd de koek en cake en wat nog allemaal zijn thuis veel beter! Na het zingen is er opeens veel gepraat en voor dat ik het doorheb wordt Lali zijn hoofd in de koek geduwt.
Na de niet-zo-lekkere-koek-als-in-België gaan de jongens terug naar buiten en beginnen we binnen al op te ruimen, er worden een aantal chocotofs en koekjes klaargelegd en zodra de jongens te horen krijgen dat ze van melkchocolade zijn is er geen enkel meer over van op het bord. Het drinken is ook al snel op en Rena en ik gaan nog wat halen een straat verder. Als je hier rondloopt buiten kom je op iedere straat wel een klein winkeltje tegen.
Tijdens het feestje moet Rena weer naar haar wiskundeles. Ik moest om 5 uur bij mijn ‘examen’ Spaans zijn. Om kwart na 5 vertrekken we om Rena uit te halen en mij naar men Spaanse les te brengen. Om 20 voor 6 kom ik dan toch eindelijk aan bij de les en krijg ik mijn ‘examen’ wat uit blad bestaat. Dat het een blad was betekend niet da t het makkelijk voor me was. Ik kon maar amper iets invullen. Ook werd er tegen de ouders gezegd dat ze niet meer Engels mogen praten. Niet dat het zoveel uitmaakt voor mijn mama aangezien ze niet echt Engels kan, maar dat betekend dus ook dat Rena niet langer mijn tolk mag zijn. In de auto hebben we dan toch maar afgesproken dat ze altijd alles eerst in het Spaans zegt en als ik het niet versta zegt ze het in het Engels. Vanaf volgende week maandag krijgen we iedere dag 2 uur les, van 5 tot 7.
Na de les hebben we ook nog even gepraat met de mensen van AFS over mijn geldprobleem. Zij zeggen dat als ik 15 dagen nog kan wachten dat ik een AFS- identiteitskaart heb en zo wel een rekening kan openen. Ook hebben we het nog even gehad over mijn studiebeurs of kindergeld papieren. Toen ben ik te weten gekomen dat de school van Rena moeilijk doet over uitwisselingsstudenten en dat ze een andere school voor me aan het zoeken zijn.
Wanneer we in de winkel aankomen voor mijn gsm, krijgen we te horen dat we die zogezegd in de voormiddag al hadden afgehaald. Na veel discussiëren dat het niet zo is hebben ze de bediende van in de voormiddag gebeld en naar de winkel laten komen. Wij krijgen ondertussen al de beelden te zien van de voormiddag en daar zien we een andere vrouw mijn gsm meenemen. Wat is er nu gebeurd: de vrouw kwam de gsm van de dochter ophalen. Dit was ook een samsung met zwart en zilver, maar een openklapbaren! De vrouw (zonder bewijs nog wel) zegt onmiddellijk maar van ja dat is die van mijn dochter. De bediende twijfelt wel nog ff met de naam enzovoort maar laat het toch toe om iemand zonder bewijs een gsm mee te geven. Daar stond ik dus zonder gsm, maar ik was al blij dat het niet met mijn andere gsm was gebeurd. De winkel heeft mij toen wel een andere gsm meegegeven die tweedehans is.
Wanneer we later weer thuis zijn blijkt dat er een priester van vroeger bij de oma op school is gestorven en dat we naar de begrafenis gaan. De mis vond plaats in een turnhal van een school, in de zaal stonden allemaal fel rode coca cola stoelen klaar met in het midden de open kist van de priester. Van de mis zelf heb ik uiteraard niet veel kunnen volgen maar het zangkoor heeft wel een indruk op me gemaakt. Zij konden geweldig zingen en de echo van de zaal maakte dit nog mooier. Na de mis kwamen ze langs met drank en hapjes, wat ik zelf wel ongepast vind maar hier blijkbaar normaal is.
’s Avonds voor het slapen spelen we nog een aantal kaartspellen op het bed op de ouders hun kamer.